เรื่องของน้องน้ำอุ่น
posted on 22 Aug 2005 21:12 by brownyนานแล้วที่ไม่ได้อัพบล็อค
ยอมรับเลยว่าขี้เกียจ
เริ่มจากช่วงสอบ และหยุดยาว..
เลยไม่มีเรื่องจะมาอัพ ก็เลยดอง ดอง ดอง
มาวันนี้อัพก็ขอหลุดประเด็นกราฟิกดีไซน์ไปซักหน่อย
แต่ก็ไม่ได้ไปไหนไกล เป็นเรื่องของลูกสาว อ.วิทยา
อ.ที่สอนกราฟิกดีไซน์เรานั่นเอง
ก่อนหน้านั้นไป 2-3 อาทิตย์เห็นจะได้
ก็ไปนั่งคุยปรึกษางานกับอาจารย์
แล้วเขาก็เล่าเรื่องลูกสาวของเขาให้ฟัง
น้องน้ำอุ่น
เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อน้องน้ำอุ่นอยากได้ทามาก๊อตจิ
ทามาก๊อตจิที่เพื่อนในห้องต่างมีไว้เชยชม
นั่นยังไม่จุดความอยากมีบ้างของน้องน้ำอุ่นเท่าไหร่
จนกระทั่งวันเกิดเพื่อนคนหนึ่ง
น้องน้ำอุ่นตั้งใจถักพวงกุณแจให้(หรือปักนะ จำไม่ได้)
ดูเป็นของเล็กๆ น้อยๆ แต่ตั้งใจมากเลย
แต่ทว่า ของขวัญอีกอย่างที่เพื่อนได้จากเพื่อนอีกคน
เป็นทามาก๊อตจิรุ่นล่าสุดราคาค่อนข้างแพง
ก็เป็นเรื่องธรรมดาที่เจ้าของวันเกิดจะดีใจมากๆ ที่ได้มันมา
สุดท้ายพวงกุญแจน้อยๆ ของน้องน้ำอุ่นก็กลายเป็นเครื่องประดับให้ทามาก๊อตจิ
... ไม่ได้ทำให้น้องน้ำอุ่นรู้สึกดีนักหรอกนะ
ผ่านไปไม่นานเพื่อนๆ ในห้องก็ต่างได้เป็นเจ้าของไอ้เจ้าทามาก็อตจิกันถ้วนหน้า
เป็นธรรมดาที่เด็กคนหนึ่งจะอยากได้อยากมีในสิ่งที่คนอื่นๆ มีแต่ตนไม่มี
ก็เลยมาขอกับพ่อกับแม่ตนเองบ้าง
แล้วก็ถูกปฏิเสธมา เพราะไม่มีเหตุผลใดที่น้องน้ำอุ่นจะได้มันมานี่
พ่อแม่แบบอ.(และถรรยาเขา)ไม่ใช่คนที่จะให้อะไรลูกตามที่ลูกขออย่างทันที
"มันง่ายไป"
ถึงอย่างนั้นก็ใช่ว่าจะยื่นคำขาดว่าไม่ให้
เพียงแต่ให้คำสัญญาไว้ว่าเมื่อถึงวันเกิดถึงจะให้
ซึ่งกว่าจะถึงวันนั้นก็ปาไปเดือนตุลา
แน่นอน มันอาจจะช้าไป
แต่นั่นคือสิ่งที่น้องน้ำอุ่นต้องอดทนรอ
แม้จะต้องน้อยเนื้อต่ำใจ มาบ่นอิดออดอยู่บ้างก็เถอะ
เรื่องเงินไม่ใช่ประเด็น
สิ่งที่ทั้งคู่(พ่อแม่)ต้องการจะสอนลูก
ก็คือ การจะได้อะไรมามันไม่ใช่เรื่องง่าย
ใช่ว่าออกปากขอแล้วจะได้
แล้ววันที่อ.กำลังเล่าให้เราและเพื่อนๆ จำนวนหนึ่งฟัง
เสียงโทรศัพท์จากภรรยา อ.ก็ดังขึ้น
ได้ความว่า ซื้อทามาก็อตจิมาแล้วนะ
สีม่วงอย่างที่มัน(น้องน้ำอุ่น)อยากได้เลย
แล้วทั้งคู่ก็ปรึกษากันว่า จะให้เมื่อไหร่ดี
(ตอนนั้นยังเป็นกลางๆ สิงหา อีกนานกว่าจะถึงตุลา)
จนกระทั่งวันนี้
อ. ก็มาเล่าเรื่องนั้นต่อ
อ.เล่าว่าหลังจากที่ซื้อมาแล้วประมาณ 4-5 วัน
ก็โอเค ตกลงกันว่าคงถึงเวลาที่น้องน้ำอุ่นสมควรจะได้แล้วล่ะ
ภรรยาอ.เขาก็เขียนบอกลูกไว้(ไม่อยู่บ้านมั้ง)ว่ามีของขวัญให้ อยู่บนโต๊ะ (ประมาณนั้น)
ในตอนแรกน้องน้ำอุ่นก็ไม่คิดหรอกว่าจะเป็นทามาก๊อตจิ
คิดว่าคงเป็นหนังสือการ์ตูนโคนัน(ภาคอังกฤษ)
แต่พอเปิดกล่องออกดูก็ได้รู้ว่ามันคืออะไร
ประกอบกับการ์ดแผ่นนึง ที่เขียน(ประมาณ)ว่า
"สิ่งที่ลูกต้องเรียนรู้คือการรู้จักอดทนรอไม่มีอะไรที่จะได้มาง่ายๆ
สิ่งที่สองคือเราไม่จำเป็นจะต้องมีในสิ่งที่คนอื่นมี ไม่มีมันเราก็อยู่ได้
อีกสิ่งหนึ่งคือลูกต้องเก็บรักษาสิ่งที่ได้มาอย่างยากลำบากนี้ไว้นานๆ
หากลูกได้รู้ทั้ง 3 สิ่งนี้แล้ว นี่ก็คือสิ่งที่ลูกได้รับจากมัน"
ก็ประมาณนี้อ่ะนะ (จำได้ว่าที่อ.เล่ามาภาษามันสวยกว่านี้ แต่ความหมายนี้แหละ)
(ภรรยาอ.เป็นก๊อปปี้ไรท์เตอร์)
หลังจากนั้นน้องน้ำอุ่นก็น้ำตาไหล
เข้ามาซบๆ อ.
รู้สึกได้เลยว่าสิ่งที่น้องน้ำอุ่นได้ไปมันมากมายจริงๆ
อิจฉาน้องน้ำอุ่นจริงๆ เลย
ที่มีพ่อแม่ที่สอนลูกได้น่าประทับใจอย่างนี้
(เอ.. น้องน้ำอุ่นนี่ชั้นอะไรนะ ป.5 มั้ง)
ก็.. ประทับใจอ่ะ
(ถึงเราจะเล่าได้ไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่ก็เหอะ)
ไปละ มีงานที่ต้องปั่นส่งวันพรุ่งนี้ (เรื่องปกติ -_-")
นินนินนี่
แก่แล้วหนอเรา
#1 By lylac on 2005-08-22 21:25